Son dilek Şiiri - Erokrates Erol Güner

Son bir dileğim var senden…..
Eğer bir gün bu dünyadan çekip gidersem, senden önce.....
Gel… Son bir kez yüzüme bak ve gözlerimi sen kapa...
Ben değil; belki kalbim görmek ister seni
son defa...
Eğil yüzüme, bir nefes kadar yakın ol bana
ve sesizce fısılda kulağıma: “Canımın içi…” diye....
Sesin, karanlığıma düşen son ışık olsun...
Eğer bakmaya gücün yetmezse yüzüme,
yüzüm ağır gelirse yüreğine,
hiç değilse ilk toprağı sen at üzerime...
Bırak kara toprak haykırsın ardından;
"Bu adam seni çok seviyordu diye.."
Son kez ağla; bir damla gözyaşın düşsün mezarıma...
Toprak'ta bilsin, mezar taşım da şahit olsun
böyle bir sevdanın var olduğuna....
Giderken el salla,
melekler getirir bana vedanı...
Ama sakın unutma beni,
arada bir gel yanıma,
otur başucuma, dur öyle hiç konuşmadan,
susarak anlat beni bana...
Bilirim, bazı sevdalar kelimelere sığmaz..
Ama sen yinede anlat...
Kırık, dökük ne varsa dök içini,
ben dinlerim seni...
Çünkü ben seni; ölümle bile susturamadım yüreğimde,
toprak bile örtemedi kalbimdeki yerini,
zaman bile silemedi, izini ruhumdan.
İşte ben, ben sana öyle sevdalıydım,
sen bilsende, bilmesende.....