Kır kadehleri ey gönül, bu son aldanış olsun,
Sana adadığım ne varsa, bir bir küle dönsün.
Her köşe başında beklediğim o sahte ışık,
Bu gece karanlığın derin kollarında sönsün.
Yetti artık gölgelerin ardında can çekiştiğim,
Bir hiç uğruna kutsal sayıp, ömür serdiğim.
Adını her andığımda sızlayan şu yüreğim,
Sökülüp atılsın göğsümden, bitsin bu çilem.
Ne bir sitemdir bu haykırış, ne de bir ağıt,
Sana açılan tüm sayfaları elimle yaktım.
Gözyaşıyla sulanan o bahçeler kurudu artık,
Gönül tahtından o kibirli maşuğu aşağı attım.
Gözlerin bir girdaptı, çektikçe dibe çeken,
Sözlerin zehirli bal, ruhuma sessizce sızan.
Şimdi unuttum kokunu,kurtuldum senden
İsyanım sanadır ey aşk, çaldın beni benden!
2021
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 16:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!