Bana bahşedilen ömürden,
Son birkaç gününü yaşıyor gibiyim.
Bir avuntu arıyorum kendime,
Her gün başka bir meyhane.
Kırıyorum boşalan şişeleri,
Bir kırıntı dahi kalmamış teselliden.
Sinmişim bir köşeye.
Zaman çökmüş başıma,
Sanki hiç geçmem dercesine.
Bir sabahcı kahvesinde ,
Yalnızlık efkarı havada.
Birisi hem ayrılığı anlatıp karanlığa,
Hem de mektup yazıyordu sılaya.
Biri bir başka yerden vurdu,
Ölümün teğetini çizdi hayata.
İşte son sigaram.
Teselliler son buluyor artık.
Çevrem sessizleşiyor.
Sanki boşaldı meyhane.
Plaklar ölüm marşları çalıyor gibi,
Dem tutmuş kafalarda.
Seni en dertli şarkının,
En unutulmaz hecesine gömeceğim.
Ben de biliyorum ki,
Belki şimdi belki sonra,
Ama bir gün, bir gün….
Sana hasret öleceğim.
13.08.1979
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 15:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!