Son dem Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Sarardı yapraklar, döküldü birer birer
İçimde aşıkların o eski sızısı var
Zaman bir nehirmiş, sessizce akar gider
Gözümde gençliğin uzak hatırası var

Gençlik bir kuş gibi uçtu avuçlarımdan
Geriye sadece yorgun anılar kaldı
Hayat dediğin o hırçın ummandan
Gönlüm fırtınada kaybolan bir sandaldı

Hani nerde o güneş, ışığı teni yakan
Sessizlik bürüdü boş sokağımı
Aynada yabancı bir yüz bana bakan
Kış rüzgarı tarar beyaz saçlarımı

Yavaşça kapanır perdeleri sahnenin
Her veda içimde derin bir iz bırakır
Hükmü kalmadı artık hiçbir bahanenin
Sönünce ışıklar, alem seyri bırakır.

Heybemde birikmiş kırık dökük düşler
Ne bir arayan var ne soran halimi
Son buldu kapıda beklenen o dönüşler
Zaman acımasızca büktü belimi
2026