Vurdu kazmayı kara toprağa vurdu
Elinin tersiyle sildi terini, yorgundu
Alnı kırış kırış oldu kıstı gözünü
Ve bir şeyler mırıldandı sessizce
Sıktı yumruğunu ve fısıldadı
Hayat mıydı bu yaşadığı
Çöktü olduğu yere ovdu elini
Ve bir tütün sardı nasırlı elleriyle
Toprak sustu, gökyüzü sustu o an
Kendi gölgesinden başka yoktu duyan
Yıllar akıp gitmişti avuçlarından
Bir ömür ki, yel önünde savrulan
Güneş batarken çöktü dağın ardına
Bir sızı yerleşti göğüs kafesine, soluna
Baktı nasırlı ellerine, baktı yoluna
Yürüdü sessizce, döndü hayatına
Bir nefes çekti derin ve daldı
Eğildi başı varlığı hata mıydı
Kaldırdı bakışlarını uzak ufuklara
Çiseleyerek yağmur yağıyordu
Savurmak istedi bir kahır bir lanet
Dudaklarına yapıştı kelimeler
Tövbe çekti sıktı dişini
Artık o da benimsemişti dertlerini
02.03.1979
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 15:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!