Vurdu kazmayı kara toprağa vurdu
Elinin tersiyle sildi terini, yorgundu
Alnı kırış kırış oldu kıstı gözünü
Ve bir şeyler mırıldandı sessizce
Sıktı yumruğunu ve fısıldadı
Hayat mıydı bu yaşadığı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta