Murat Halıcı Şiirleri - Şair Murat Halıcı

Bu kavşakta hiç buluşmadık
Tanımayız bu şehri
Kaçıncı perdesindeyiz bilmiyorum
Hayattan çekilişimizin
Sana sükûnet yakışıyor
Bana merak

İmgenin koyu kıvamı –
Büyük haz
Aşkla takas edilip
Avuçlarıma bırakılan
Anlat, dediler
Kimse tam anlayamaz

gözlerini kapat
boşa akıyorum

gülüşünde buldum
ateşle mühürlü bu sır

Sakin ol dedi fısıltım
Bu kadar renk ve helezon öldürür adamı
Ve yalan
Bu kadar doğru asıl
Gozlerinle mavi saçlarını tara göğün

Biraz ahenk aşır gökyüzünden ve sessizlik
Denizden tuz ve yosun kokusu biraz da huzur
Kendinden bir parça ufuklardan ve gizem
Hayat bile içten içe yürür açık etmeden
Çok konuşur her zaman yalnızlık
Niyetlerini tartar tüm savaşların

Burada durmalıyım burada konuşmalı şurada
düşünmeliyim
Düşünmemeliyim şurada ve şurada da düşünür gibi
yapmalıyım
Şu düşüncelerime şerh koymalı şunları düşündüğümü
bile hatırlamamalıyım

Bu renk bu şehre fazla
Bak nehir de fazla temiz
Sessizlik aşırı doz
Hem niye bensiz içtin ki budala?
Gölgeler eşikte
Bir fısıltı ecelimiz

Beynimde asılıyım
Küçük beklentilere doğradım kendimi
Pişiriyorum
Anılardan bir sosla
Kısık ateşte

Beyaz şarkılar söyle bana
Çakıl taşları gülümsesin
Örelim yalnızlığımızı yeni baştan
Ellerimizde şafak kızılı
Bulanıp yosun kokusuna
Güneşi biriktirip gözbebeklerimizde

Sesin göğsüme bastırıyor
Bir kaç sorunun cevabı daha çarmıha gerildiğinden bu yana
Bu döngüde çırpılan iyi niyetlerim hükümsüzdür
Sessizliğin aklıma dokunan parmak uçları ve kelime kelime
kendini zehirleyen aklım da can çekişiyor
Bir savaşa yazgılıyım bir yanımda bana saldırıyor