Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zerre hayır işleyen, hayır bulur YA RABBİ,
Şerden uzaklara at, ne olursun bu kalbi,
Biliyorum her derdin, yalnız sensin tabibi,
Sevdiğin kullarınla, bizi de haşret Allah,
Bizden uzak durmalı, şeytanın yolu günah.

Ne yoksul tiner çeksin, ne de zengin kokain,
Terazide ikisi, fıtrata karşı hain,
Sıfırın altındadır, tenzil olunmuş değer,
Sevinmekte bunlara, yalnız şeytanı lain.

Kolları her yerde, ahtapot gibi,
Yıkmaya uğraşır, görse edebi,
Araştır şeytandır, yezidin dibi,
Hak batıl savaşı hep devam eder.

Hepimiz Adem(A.S.) deniz, Adem(A.S.) de topraktandır.

Böyle iken söyle neden, nefsini bunca kabarttın,
Sen ki topraktan gelmişsin, kendini neden abarttın,
Geri toprak olacaksın, günahın mı senin artın,

Bana beni verdi yüce yaradan,
Şeytanı çıkardım ben de aradan,
Daha düşman olmaz, bana paradan,
Her şey için yeter, bana yaradan.

Ey yolcu üzerinde yürüdüğün toprağı delemezsin,
Sanma ki başın göğe erişir, ona da erişemezsin,
Mezarlık iki taş bir çukur değildir, her yer mezarlık,
Ayağının altındaki toprak kimin başı bilemezsin,

Bu bakışlar senin değil, sen bana böyle bakmazdın,
Boyun büktürüp gönlümü, narına atıp yakmazdın,
Sende bir haller oluyor, tanıdığım sen değilsin,
Sevgin engeldi herşeye, kafayı böyle takmazdın,

Ey İnsan önce düşün,
Yok mudur senin düşün,
Gelişin tamamlandı,
Muallakta dönüşün.

Başımı taşlara çaldım,
Bedenimden çok ah aldım,
Eller atlı yaya kaldım,
Senin elinden be gönül.

Hasretin yaktı bağrımı,
Neredesin ey sevgili,
Neden duymazsın çağrımı,
Gönlümün nadide gülü.