Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Teneke bile bitti,
Hani nerde altınlar,
İstanbul bizii yuttu,
Aç açık fukaralar,

Dünden kalanlara diyorlar banal,
Gerçeğin yerine, şimdi var sanal,
Tvler radyolar binlerce kanal,
Değerler üstünde tepiniyorlar.

Diyorum ki arsız adam kim, edep kim,
Ondan uzak kalmak olur benim tepkim.

Senin değerin inan ki, senin elinde,
Yaptıkların terazinin bir kefesinde,
Sözlerin terazinin öbür kefesinde,
Senin değerin, kefelerin dengesinde.

Akıl insana sağlar, yapacağı tercihi,
Ya şerre yönlendirir, ya da sağlar vecihi.

Dünya var olalı beri,tüm insanlar tapmaktalar,
Herkes kendi dinince, ibadeti yapmaktalar,
Aczin farkına varanlar, yaratan aramaktalar,

Hele sorun kendinize, bunca insan ne yapmakta,
Akılsız mı bu insanlar, yoksa boşa mı tapmakta,

Soruyor diyorum ki, her kimi seviyorsan,
Hesap günü onunla, olmayı diler misin,
İnsanı tabu yapmaz, Allah'ı bilen insan,
Allah'ın huzurunda, bu tabumdur der misin.

Mutluluk insan için, tek Hakkın rızasıdır,

Seni bulamamışsam, kafayı tırlatmışım,
Elime ne geçerse, hepsini fırlatmışım,
Vuslatın hasretiyle, saçları kırlatmışım,
Bitsin artık hasretim, kabul et huzuruna,

Nemrutu sivrisinek, tuttu yere fırlattı,
İlahım diyene bak, bir sinekle tırlattı.

Tilkiye taş çıkartırlar, tilkileşmiş insanlar,
Tilkiler bile gelir, bunlardan ders alırlar,
Ben üstüne kurulmuş, bunların dünyaları,
Kimseyi çekemezler, herkesi kıskanırlar.