Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Osmanlı saygı duyardı, evladı Resul olana,
Seyid ve Şerif denirdi, Nebi soyundan gelene,
İki cihanın serveri, Resulullah hatırına,
İltifatlar edilirdi, kendi değerin bilene,

Nedir bu çektiğim nedir bu çile

Söylemesi kolay geliyor dile

Ben sitem edemem ağlayan güle

Yüreğimi sansürleyip, bana sevme dediler,
Rüyalarıma sızarak, ta içine girdiler,
Ellerime kelepçeler, gözüme mil çektiler,

Nefes alıyorsam eğer, kimse engel olamaz,
Yüreğimi senden başka, hiç kimse dolduramaz.

Allah'ım ben günahkarım,
Yüreğimden çıkmaz harım,
Aklım Amenna demekte,
Nefsim diyor nedir kârım.

Sus dedim asi nefsime,

Ne dört inanmış kişi,
Ne mezarlık girişi,
Yapılacak bir şey yok,
Çekilmiş ise fişi......................insani

Roja ini bı nure,
Dema dınê pır kure,
Banga şerif tê xwendın,
Dema nımej ne dure.

Ne Esad'ı severim ne de Amerikayı
Öz dayım olmayana asla diyemem dayı
Amerika köprüden aşağıya yuvarlar
Dayılar bunu yapmaz ancak yapmakta ayı

Özlemek ne kelime, tiryakin oldum,
Susuz çiçekler gibi, sarardım soldum,
Sanırsın yağmur bulutu, gözyaşı doldum,

Beni bıraktın sensiz, nedir niyetin,
Dön de arkana bir bak, bana ne ettin.

Ne diyebilirim kadın'a,
Süzülerek girer kanına,
Nüfuz eder damarlarına,
Hadi kapılma rüzgarına,

SORAYIM MI?
Şimdi sormak istiyorum, üstünüm diyenlere,
Benim taptığım Allaha siz tapmıyor musunuz,
Allahtan başka yoksa bir ilah mı buldunuz,
İnanıyorum Adem Peygamber, benim atamdır.
... Yoksa siz Ademi de kabul etmiyor musunuz,