Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sen benim ruh dünyamda, derin izler bıraktın,
Yalnız ruhuma değil, iliklerime aktın,
Farkında mıydın bilmem, yaktıkça daha yaktın,
Nihayet en sonunda, beni öksüz bıraktın, beni sensiz bıraktın.

Sana mı sitem etsem, kendime mi bilemem,

Söyle neden sen beni, böyle yalnız bıraktın,
Bir de yetmezmiş gibi, yaktın içimi yaktın,
Bir gecede sen benim, saçlarımı agarttın,

Ruhumu alıp gittin, ben kendimi kaybettim,
Ruhsuz beden yaşar mı, şimdi sen ayıp ettin.

SİNANCA

Kalbini sen temiz tut,
Nefsini eyleme put,
Yalnız Haktadır umut,
LA İLAHE İLLALLAH.

Aşikar yapmak istiyorsan şikâr,
Şikâr denmez yapmış isen aşikar,
Eli kolu bağlanmış ise avın,
Yapılan iş hile, yapan sahtekar.

Görüşler anlaşılmadan, neden karşı çıkılır,
Daha insan konuşmadan, ağızlara tıkılır,
Maharet susturmak değil, yanıt verebilmede,
Senin bu yaklaşımınla, bir çoları sıkılır..

Allah alemlerin Rabbi,
İster yaşlı ister sabi,
Yaptığınla kazanırsın,
Ya rahmeti ya azabı.

Yaratan herşeye kadir,

Zalimin dini olmaz, habire saldırmakta,
Nerde huzur görürse, başını daldırmakta,,
Ömrü yeterse eğer, mazlumu yıldırmakta,
Mazlum bilirse eğer, Allaha sığınmakta.

Bilirim ki ayrılmaz benimledir her zaman

Benden ayrı duramaz bilinmez derde derman

Sevgilim umudumdur umudumsa ham hayal

SIĞINMIŞIM

Kurtaranların şerrinden,
Rabbim sana sığınmışım,
Ben nefsimin neşesinden,
Rabbim sana sığınmışım.

Zalim şeytana rafık, Allaha ise hasım,
Zalime hasım idi, Peygamber Ebul Kasım,
Zalime meyledersem, silinmez kalpten pasım,
Zalimlerden olurum, olamam asla masum.