Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsan isen insanı bil
Hakkı ara ona eğil
Ne vicdan var ne de duygu
Hayvana mı sende meyil.

Uykudan uyanınca, yüzüne bakacağım,
Rüyalarımda bile, gönlümü yakacağım,
Senden gayrısı haram, seni diler her duam,
Gözlerinden ruhuna, su gibi akacağım.

Rüyam sen hülyam da sen senden başka yoktur sen,

SENDEN GÜZEL

Olmaz bana senden güzel,
Sensin bana benden özel,
Bir tek sana tapıyorum,
Anlım yerde, yerde diz el.

Nadimim günahlardan, sığınarak Allah'a,
Beni af et Allah'ım,girmem gayrı günaha,
Beklentim yaradandan, ulaşayım felaha,
Sağnak sağnak rahmeti, ne olur yağdır Allah,
Bu kulun yalvarıyor, senden istiyor felah.

Kim ne yaparsa yapsın takdiri engellemez,
Kötülük dilemezse, hiç kimseye şer gelmez.

Diyarbekir'de olmak, benim için şereftir,
Vuslat sevenler için, değişmeyen hedeftir.
Ona değer biçilmez, değerin ta kendisi,
Benim için memleket, inci mercan sedeftir.

Sensiz yaşamak, inan çok acı,
Seni yapmıştım, başımın tacı,
Sensin derdimin, bir tek ilacı,
Seni özledim, geri dön bana,

SEN YİYORSUN
Bana kardeşim diyorsun,
Hakkımı da sen yiyorsun,
Ben üvey kardeşin miyim,
Bana zulüm ediyorsun.İNSANİ

SERSERİ
Tavırlarında hareketi seri,
Rahatsız etmektir bütün eseri,
Boşuna ona isim aramayın,
Ona yalnızca söyleyin serseri.

Adalet asıl sessizlerin sesi, kimsesizlerin kimsesi olmak zorunda,
Negatif yaklaşımlar adaletin anlamını da kapsamını da lagveder.
Bilinmez ki hangi magdurlar ve hangi mazlumlar hangi şeytanların torunda,
Sonunda adalet tevzi eden de, mağdurlarda ilahi adalete gider.