Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bekle dediğin yerde bekledim, Bekledim ta sabahlara kadar,
Yine de kendime bekle dedim.Demedim bu insan beni satar.
Ne telefonuma cevap verdin, ne gelmeyeceğini bildirdin,
Bilmez misin yüreğim dayanmaz, bu yürek sen varsın diye atar.

Taharet etmeliyim,
Abdesti almalıyım,
Allah rızası için,
Namazı kılmalıyım,

Allahu ekber rüku,

Umut dolu gözlerimle, sana doğru bakıyorum,
Senden gelecek cevabı, bilsen nasıl bekliyorum,
Ya teselli olacağım, ya da hepten yanacağım,
Mümkün değil başkasını, yanlız seni seviyorum,

Sabır taşı paramparça, sabredecek taş kalmadı,

Kendini bilmiş zannedenler,
Ukalaca söylenmekteler,
Çürümüş kemik dirilir mi,
Et kemiğe giydirilir mi,
Kendince dalga geçmekteler,
Aslında cahilce söylemler,

Rüzgarlar neden bir selam,
Artık getirmezler bana,
Döktüğüm bunca kelam,
Duyurmak isterim sana,

İzzet-i ikbal ile çekilmezseniz eğer,
Sizden geriye kalır, sadece sıfır değer,

Milletle alay edenler, dolaşır çukurlarda,
Boğulurken görürsün, necis olan sularda,

Susturmayın dilimi,
Koparmayın gülümü,
Kaptırmışım gönlümü,
Yarın mı, kim öle kim kala,
Saat mi sabaha beş kala.

Ruhun kaynağına git,
Onda kendini eğit,
Aldığın eğitimle,
Bedeni ruhta erit.

İktidara gelenlerin, gömlekler ateştendir,
Üstlerindeki görevler, elbette sünnettendir,
Hukuk tevzi edilirken, Hak çiğnenirse eğer,
Ruhtur azabı tadacak, sanılmasın ki tendir.

Yüklenmiş olsam da, yük ağır geldi,
Hadi bir el atın, ezmesin beni, ezmesin beni,
Çektiğim bunca dert, yüreğim deldi,
Ruhum elden gitti, kaybettim teni, kaybettim teni,

Yıllarca taşıdım, ezildi ruhum,