Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ne vakit kaldı artık, ne de benim sağlığım,
Kimse bilsin istemem, gizlidir ağladığım,
Mevsimler sonbaharı, çok geride bıraktı,
Ben kışı yaşıyorum, bundandır üşüdüğüm,

Siz varsanız ben insanım,
Yoktur sizden farklı yanım,
Seni onu kardeş sayar,
Yüreğimdeki imanım,

Yaşadığım bunca ömrüm, geçti benim çilelerle,
Seveni görmedi gönlüm, tanıştı hep dikenlerle,
Hiç nasip olmadı bana, karşılanmak güler yüzle,
Her insan gibi elbette, gideceğim bir kefenle,

Oynuyorlar körebe,
Yaşamları debdebe,
Hesap günü gelince,
Kimler olacak sobe.........İNSANİ

Uyusak da, uyansak da,
Sona doğru gidiyoruz,
Çağlasak da, durulsak da,
Sona doğru gidiyoruz,

Umudumu yitirmem, bu can tende durdukça,
Vuslata umutluyum, gönlüm hayal kurdukça,
Senden ayrı kalamaz, kalbim güm güm vurdukça,
Var olman bana yeter, ben seni soludukça.

Ruh Allahın soluğu,
Hakikatin oluğu,
Özüne yönelmezse,
Bulamaz mutluluğu.

Ölmüşsün kalmışsın, onlara ne senin varlığından,
Bir gram fedakarlık yapmazlar, kendi ağalıklarından,
Adı güya yaşamak, ölmüşüz kimsenin haberi yok,
Göz pınarımdan gözyaşları akmakta oluk oluk,,
Bizim gibilerin bu dünyadan aldıkları bir tek soluk.

İhanet etmişim kendi fikrime
Nasıl inanayım kendi zikrime
Girmek istiyorum yerin dibine
Allah biliyor ya sizlerde bilin

Çalışsam hainim gezersem işsiz

Sormayın bana, sormayın bana,
Perişan ahvalimi sormayın bana,
Düşmeyen anlamaz, benim halimden,
Nasıl düştün diye, sormayın bana,

Kimseye anlatmam, boşa sormayın,