Donmuştu en ücra köşesi, en soğuk mevsimdi bu kalp,
Seni bulana kadarmış meğer ömrümün kışı.
Birikmiş onca telaş dindi, ruhumda açtı bir mehtap,
Sen oldun bu fani dünyanın en güzel varışı.
Yazdığım her satırın sahibisin ebedi,
Şarkılar yetmez ki anlatmaya bu sevgiyi,
Dünya bir yana dursun, sensin varlığımın sebebi,
Yalnız sen ve yine yalnız sen kal ömrümde tâbi.
Kayıt Tarihi : 12.10.2026 16:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!