Özlendin memleketim güzel Ordu
Senden ayrı kalmak bizi hep yordu
Büyüdü bebeler Orduyu sordu
Uçun kuşlar uçun Ordya doğru
Sana kurbân olsun Rüzgarınoğlu
Otuzbeş sene sonra
İstanbul beni yorma
Ben beni bundan sonra
Ordu'da görüyorum
Bir başka güzeldir bizim memleket,
Hele gelin görün bizim Orduya .
Bilen bilir bilmeyeni davet et
Ordu'ya gel Ordu'ya gel Ordu'ya .
Ey gönül havalanma
Ellere dayalanma
Dost olan vardır amma
O senin hâldaşındır.
Yollar yolcusuz olmaz.
Fâni-ül vücüdun toprak
Toprak kabul eder mi bak
Yelsiz sallanır mı yaprak
Hâkkın arzındaydı o sır.
Kâsr'a meftûn olan asır
Eyy yüceler yücesi
Gönlümün düşüncesi
Olsam cennet yolcusu
Öte yanda öte yanda.
Canı al cananı al
Bir yangın var yüreğimin içinde
Dert kovalar amansız bir biçimde
Ne işin var hengameler içinde
Otur diyor yalnızlığım sen otur.
Dalımı kırdılar soldu yaprağım
Beş parmağımdan biridir
Biri kopsa dört ölüdür
Rûh'a can veren diridir
O bir yılda otuz gündür
Tavuk değildir yolunmaz,
Neyleyim dünyanın sahte yüzünü
İnsan bildiklerim bozar özünü
Nâmus bilip kim tutuyor sözünü
Görmezden gelipte bir ara kaçtı.
Sönmüştü hayatı közümden verdim
Ne zaman durupta kayırdın bizi
Şu tavana astığımın dünyası
Ölmeden kopardın ayrıdın bizi
Oy mayına bastığımın dünyası.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!