Çocuk okudu şiiri:
Şiirdeki çocuğu babası parka götürmüştü.
Şiirdeki çocuk;
Ne kadar mutlu olduğunu anlatıyordu.
Özledi babasını Murat.
Bir söz vardır;
yağmur gibi düşer kalbe
rahmeti sana aittir,
ama adı göklere saklıdır.
İşte o, sırdır.
Ne yazılır deftere,
gönlümde açılmış
ince, titrek bir çizgi gibi
uçurumla nur arasında
yalınayaktım
adımlarımda tereddüt
Gözle görülemeyen bir yol var,
akıl bile tereddüt eder onun kıyısında;
ince bir tel gibi,
her adımı kaderin terazisinde sallanıyor.
Adımlarımız,
kendimi bir ölü yıkar gibi yıkadım,
günahlar düştü avuçlarımdan,
nefesim rahmete dönüştü,
ve gönlümde ince bir sırat belirdi.
yürüdüm tereddütle,
Bir gölgeyim,
ışıkla karanlığın birleştiği yerde.
Ne yansıma kadar netim
ne silüet kadar kayıp.
İçimde bir uğultuda,
Bir kapı kapandı,
anahtarı hiç olmayan bir kapı.
Eşiğinde kaldı bütün umutlarım,
rüzgâr bile esmedi ardımdan.
Umutlarım ağırlaştı,
Sis ağır ağır iniyor,
ağaçların dallarına sığınmış bir hüzün gibi.
Çisentiler düşüyor toprağa,
sanki gözlerim usulca ağlıyor.
Yapraklar sararmış,
Zaman adını unutmuş
bir düş gibi sokağın sisinde,
gürültüsünde yürür.
Kimlik,
ayna kırıklarında parçalanır,
Sızım var içimde, sormayın bana,
Dağlara dert olmuş, inmiş ovama.
İnce bir kor düşmüş gönül yarama,
Yanar da kül olmaz közüm var benim.
Derdimi sorarsan adı yok henüz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!