Birazdan sonsuzluk başlayacak,
Zamanın ötesinde,
Ne başlangıçlar ne bitişler var artık,
Sadece varlık ve sessizlik.
Birazdan
Birazdan zaman duracak
Ne saniyeler düşecek göğsüme
ne de dakikalar telaşla geçecek içimden.
Saatler, kırılmış bir sessizlik gibi
dağılacak gözlerimde.
Birden doğdu güneş,
Isındı su, çözündü buzlar.
Birden kaynadı gönlüm,
Taş, toprak kavruldu ansızın.
Şimşek çaktı, gök gürledi,
Yer yerinden oynadı sanki.
Adını andığımda
göğe bakarım
çünkü artık seni
yalnızca içimden çağırabiliyorum.
Ne sesim yetişir sana,
Bir düş sokağı mıydı taş duvarları?
Uzun yaz günlerinin
alaca karanlığında döndüğüm ev...
Gölgesi üzerime düşer duvarların,
bir çocukluk özlemi sinmiş taşlara.
duvar yerinde duruyor
yuva hâlâ orada
tozu alınmamış bir hatıra gibi
zamana direniyor
göğe her baktığımda
Bir gün gelecek,
kararmış gökyüzü yeniden mavileşecek.
Çocuklar korkusuzca koşacak sokaklara,
ellerinde taş değil,
oyuncaklar olacak.
Sesin yokluğunda bir hüzün var,
kırık bir aynada kırılmış ışık gibi,
dokunamadığım,
ama varlığını derinden hissettiğim.
Gözlerin uzaklarda,
Bir ışıktır öğretmen,
gecenin koynuna doğan sabırdan bir yıldız.
Her sözüyle gönül eker toprağa,
her susuşuyla ders verir zamana.
Kırık kalpleri onarır,
Bir ıslık çalsan diyorum,
Varsın "şeytan işi" desinler.
Çobanlık yaptığım günlerden
Öğrendiğim bir alışkanlık bu.
Hangi hava olursa olsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!