Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Yollardır,
Gizliden gizliye durmaksızın yürüyüp giden dünyayı dolanıp bükülen
Yollardır step kırcısında tundra salkımlı buz, yollardır sahra
Yollardır attığı her adımda içerden korlanan kimi ateşleri
Yana döne bağrında kül diyerek soğutan
Yollardır açık pencerelerde fermuar fermuar çarkolup

Şüphesiz..
Her gün kendi yatağında uyanırken
Bu saatten sonra bu çağlarda ve ben deli
Dünyanın daha kimbilir kaç bir güneşi var iken
O bilinmedik dağların ardında ömrüm
Ve ben böyle bin katrede kaç bir umman

Yalnızlığının gümüş yeleli suvarisine binmiş ay duldaları
En gizemlerine saklanmış gecelerin inatla işttiği sırlardan
Giderken üstüne üstüne meçhul seyir
Sessizliğinde sanki bir çığlık sarılı uzağın
Uzağın susuşunda öksüz bir hal var
Kara sevdalığa tutulmuş da azar işitmiş gibi

Çıkmış ortalıklara benden deli rüzgar
Yırtmış bağrını, hançeresinde yareli dillerin avazı meçhul
Esiyor
Bir esiyor kiiiiiiiii, bilirsen eğer amanı yamanı
Bir bilsen nasıl aşka delisi olur da divane
Misal o misale

Kışa sığınmış kar tanesi gibi
Bu sözümüz burda kalsın
Şimdi soğuk yanındayız mevsimin sessizliği meyleden uzaksı
Hani vardır elveda gibi şeyler yavan, yaban ve yalınız
Şimdilik gizliceye bağlansın lades
Buz kederi beyaz beyazca

Devrini yüklenmiş yaş ortalamasında sazlık sulaklık
Bir kuğu gibiydi
suda yüzen güzelliği yaz akşamının
Yalın yüzüyle kozmetiksiz bir kadına benzeyen
Kapıları da açılıyordu yola binen faytonculuğun
Eli sevgiye değince

Şu yağmur yok mu
Şu yağmur..?
Hıçkıra hıçkıra dörtbir dağa
ateşler düşürdüğünden derbeder
Şu yağmur...Benzi kül boz bulanmış
Sökük saçaklar odlayandan ocağına

Kime diyorum ben şurda
Kime..?
Tuzluya gelen
Ne ilave edersen et bu akrepsi karışıma
Şu zamanda herşey tadı bozuk bulaş alaş
Lokması bir sokumluk cansız resmi

Etme gitmeleri alaf alaf yanan
Kendini nikahsıza kıymış soldukca rengi delişmenliği
Çekirdeği çatlattı çatlatacak
Başaşa türlü belalar aldığı ar damar
Hiç de sakin gözükmüyordu tül ve pembe
İşareti hanlara yollara çakıyor çakıyor..çakıyor..

Kafam Boşta kalınca
Müsveddeler arasından ayıklayıp arındırdıklarımı temize çektiğimin sırasıdır
Kafam boşta kalınca birara
Elim..
Kapıldığım hayallerin değer ahına uğrayıp niye sızladığına niçin..
Şöylece halim arzeder,