Güneş gibi olmalı ayırt etmeden ısıtan,
Gülünde dikeninde üstüne aynı doğan.
Kusurları arayan sadece kusur bulur,
Güzelliği görendir dünyayı dost kılan.
Kimi sitemle yürür kimi kırgın buralardan,
Sözü yorduk kelimeler döküldü dilimizden,
Oysa en ağır yükler susulan yerde saklı.
Ne çok şey akıp gitti öylece elinizden,
Şimdi içimde bir mahkeme, iki tarafta haklı.
Bir sitem var içimde kimedir bilmediğim.
Bir heybe taşır insan ömür yolunda,
İçinde sabır birikir, sessizlik birikir.
Herkes bir şeyler ararken sağı ile solunda,
Sadık olanın yükü sadece sevgidir.
Yollar uzar menziller değişir belki,
Ela gözler hayran olup cemaline,
Büyülenmiş bakıyordu kahverengi gözlerine,
Dillerim susmuş tu sanırsın LaL.
Rüyamı hayalmiydi varlığın bilmem.
Gönül tahtı çöker sabır tükenir,
Gülün kokusunda bir sitem gizlidir.
Bu yolda her çile kutsal bilinir,
Gül bülbüle, bülbül güle yar olmadı gitti.
Bülbülün gözyaşı yaprağa damlar,
Gurbette akşamlar bir başka çöker,
Hüznü katlar omuzlarina yükler insanın.
Işıkları yanarken bu yabancı şehrin,
İçimde bir çocuk sessiz sessiz ağlar.
Ne diller tanıdıktir burda ne yüzler,
Gözlerimi açtım bir seher vaktinde,
Aralandı ömrün camdan perdesi.
Kimi zaman bir bahar neşesi,
Kimi zaman hüzündür hayat penceresi.
Sokaktan geçenler koşan çocuklar,
Göz göze gelince dünya dururdu,
Aşk kalplerde filizlenen bir tomurcuktu.
Bakışlarımız anlattı o büyük sevdayı,
Yüreklerde sevgiler yaşanmadan soldu.
Sadece uzaktan İzledik saklı cenneti,
Ne sen beni anladın, ne ben seni yar.
Zaman ikimizi tüketti bir bir.
Sert esen rüzgarla savruldu yıllar,
Umutlar tükendi bitti sevdalar.
Döküldü yapraklar bağımız soldu,
Ne rüzgarlar geçti bu dalın üzerinden,
Ne hazanlar gördü bu yorgun yürek.
Ama bir an bile şüphe etmedi özünden,
Sadakat sessizce beklemeyi bilmek.
Toprak suya nasıl sadık ve muhtaçsa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!