Eylül hazandi hüzündü derken..
Çabuk geçti mevsimden..
Ekim Yağmurları vuruyor pencereme..
Buğulu camlara resmini çiziyorum..
En derin en güzel aşkların..
Sen aşkın en zarif,en saf halisin yasemin,
Seni gören gözler Büyülenmiş gibi.
Gönül bahçesinin eşsiz bir çiçeğisin,
Mest olur yürekler bir rüya gibi.
Bir duruşun yeter ömrü sarmaya ,
Fırtına kopsada kopsun dalımda,
Yaprağım düşsede köküm sendedir.
Dünya bin bir renkle çıksa yoluma,
Gözümün gördüğü renk hep sendedir.
Ne yollar tüketir bu doğru sözü,
Uzakta bir köyün akşam sükutu,
Tütüyor gözümde bir ocak başı.
Dağıtır zihinden her türlü bulutu,
Toprağa can veren yağmurun sesi.
Bir köy çeşmesinin usulca akışı,
Aşık olunca her mevsimi ilkbahar sanır insan..
Papatyalar açar yüreğinde mutluluktan..
Hayat bu ya dikenli yollar çıkarır karşısına..
Sevdiğinin elinden tutamaz eremez vuslata..
Yıllar içinde tükenir yorgun düşer umutlar..
Zaman usulca dokundu dalımıza,
İğde ağaçları döküldü, mevsimler değişti.
Irmaklar sığındı kendi yatağına,
O ilk fırtına dindi, sakinledi sevda.
Bir ceviz gölgesi kadar derin ve sakin,
Balkonda bir narin Sarmaşık dali,
Eylül rüzgarı esip geçerken.
Sararsada ömrün yeşili alı,
Çiçekler direnir vakit erkenken.
Dökülen yapraklar toprağa düşer,
Bahçede bir akşam sefası,
Sessizce selamlar batan güneşi.
Yazdan kalma bir hatıra gibi,
İçinde sönmeyen umudun ateşi.
Yapraklar sararmış çiçekler hala,
Güneş gibi olmalı ayırt etmeden ısıtan,
Gülünde dikeninde üstüne aynı doğan.
Kusurları arayan sadece kusur bulur,
Güzelliği görendir dünyayı dost kılan.
Kimi sitemle yürür kimi kırgın buralardan,
Senli kelimeler gelsede dilimin ucuna,
Hepsini acı bir tebessümle geçtim.
Eğilmedim bu zamansız vedanın acısına,
Konuşmak yerine asil bir sükutu seçtim.
Ne bir sitem bıraktım ne kırık bir hatıra,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!