Bir çocuk koşar düşlerimde yalınayak,
Tozlu yollarında memleketimin.
Zaman sanki orda durmuş uyanarak,
Kokusu burnumda tüter o eski evin.
Pencereden bakar o güler yüzler,
Bir rüzgar eserde savunur yaprağı
Unutur dallar sığındığı o yeşil bağı.
Ama vefadir tutan o kutsal toprağı,
Geçsede yıllar silinmez gönlün aki.
Ne bir borçtur vefa ne süslü bir kelam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!