Vakti geldi, ayrılığın..
Neden, sanki kavuşmak üzerine şiir yazamıyorum..
Sanırım tabiatıma aykırı..
Kimseye kalemle gülücük dağıtamıyorum..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Hüznümüz şiirin sonunda tebessüme bulaştı.
Kaleminize sağlık.
Bir otobüs terminali ile ironi tam senlik aslında Şubat :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta