Vakti geldi, ayrılığın..
Neden, sanki kavuşmak üzerine şiir yazamıyorum..
Sanırım tabiatıma aykırı..
Kimseye kalemle gülücük dağıtamıyorum..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Hüznümüz şiirin sonunda tebessüme bulaştı.
Kaleminize sağlık.
Bir otobüs terminali ile ironi tam senlik aslında Şubat :)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta