Yine başa döndüm,
Güneş kızıllaştı, gecenin karanlığı iniyor üzerime…
Lacivert gecelerin sessizliği hüküm sürüyor.
Başı boş sokaklar,
Ve…
İlk kez yalnızlık ürkütmüyor beni.
Üşümüyorum sensizliğe!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta