Sersem haydut Şiiri - Roni Aydin Bitikci

Ölümün Coğrafyasında
Seni sevmek, bir lükstü elbet.
Sen bir Anadoluydun,
Ben ise sersem, bir haydut.

Nice sultanlar,
Divanında el pençe durdu.
Nice ordular,
Eteklerinde yürüdü.
Nice sevdalara analık ederdin
Göğsünde onlarca çocuğu emzirir,
Yüreğinde yaktığın ateşle örterdin.

Nasıl da nam salmışsın merhametinle!
Bağrında yeşerttiğin türküler,
Nice destansı sevdalara şahitlik eder.
İşte ,Mem ile Zin,
Ferhad'ın Şirin'i...
Hepsi aynı derenin yatağında,
Senden bir yudum içtiler,
Sevdalarını eteklerinde yıkadılar.

Bizler bu coğrafyada,
Yalın ayak yürüdük,
Ayağımıza batan onlarca dikene rağmen.
Toprağına yüz sürdük,
Öksüzlüğümüzü yüzümüze vuran,
Her bir düşmana seni haykırdık!

Bak, görüyor musun?
Bacalarından tüten duman, fesleğen kokuyor.
Anlıyor musun şimdi,
Neden böyle mahzun, neden böyle sensizim? Çünkü;
Sen bir Anadolu'sun,
Ben ise sersem, bir haydut.

---
Roni Aydın Bitikci