Alparslan Karagöz Şiirleri - Şair Alpars ...

Tasa etme deli gönül
Sabret elbet Allah büyük
Ne dertlenip ne de üzül
Sabret elbet Allah büyük

Kara gündür geçer gider

Sözde değil telde seda
Ben bu sazın aşığıyım
Kanım canım Türk'e feda
Ben bu ırkın aşığıyım

Sızlasa da yürek sızım

Kerem'i biçare düşüren benim
Mecnunun gezdiği çöle sor beni
Çağlatıp denizi taşıran benim
Nuh'un tufanında sele sor beni

Kiminin imtihanında vesileyim

Ne çıkar yalnızlık sarsa da her an
Sen sorda halimi olmasın soran
Hayalinde olsa karşımda duran
Avutur sevdiğim avutur beni

Gittiğin yollardan ah geri gelsen

Bir beklentim yok senden hayat
Toprak çekiyor canım , belli orada rahat
Şimdi gireceğim iki metrelik tahta
Oturacağım en görkemli taht

Sona ulaşıyor attığım her adım

Bulunmaz merhemi hiç bir tabibde
Bu bambaşka bir dert , bambaşka hem de
Doymazsın içmeye zehri bilip de
Aşk denen kadehten , hüznü her demde

Sorgusuz kanarmış , düşen bu derde

İmkansızken sevdim ben seni
Gelmeyeceğini bile bile bekledim
Görmesende aşkımı , görmesende beni
Ben seni sevdim , yalnızca seni

Gözyaşlarım sel olmuş düşerken

Her zora gönlümüz metindir bizim
Sözümüz , andımız emindir bizim
Yolumuz dikenli , çetindir bizim
Rahatı , huzuru silenler gelsin

Yılmayız borandan , tipiden , kardan

Çekme gönül gözümden ışığını
Bırakma ne olur , bırakma beni
Viran eyleyip yıkma aşığını
Bırakma ne olur , bırakma beni

Yalnızlığımı sarıp barışmayı

Karanlığına sığınırım gecenin
Tüm şehir ışıklara bürünürken
Örterim gözyaşlarımın üstünü
Gövdeler arasında bir başımayken

Etrafımı çevirir dört yanda duvarlar