Ahu dilber Şiiri - Roni Aydin Bitikci

Gönül kırgın ayrılmış ise ahu dilber,
Kırlangıçlar beklemez göç etmek için sonbaharı.
Ağustosun ortasında yaşarsın zemheri ayını ..
Eylül misali yapraklarını dökersin de
Anlayamazsın kırıldığını kanatlarının...
Ve bir gün anlarsın ahu dilber,
Ne sonbahar suçludur, ne de zemheri…
Meğer insan, en çok kendi içinde üşürmüş;
Kanatların kırılınca değil,
Uçmayı unuttuğunda anlarsın

Gönlünün senden çoktan ayrıldığını…
Ne güneş ısıtır seni, ne bahar geri döner…
Meğer bazı yaralar kanamazmış,
İnsan en çok,
İçinde ölen şeyin yasını tutarmış…
Kış gelir, bahar geçer,
Kırlangıçlar yine döner yuvalarına…
Sen dönemezsin.
Çünkü bazı yollar uzak değildir,
İnsanın kendine dönüşü imkânsızdır bazen…
Ve sonra anlarsın ahu dilber;
Kırılan kanat değilmiş aslında…
İnsanın uçmaya olan inancıymış.