--- Umudun ihraç edildiği bir ülkenin Sınırları ardından yazıyorum Bu satırları sana... Yine bir gam, Yine bir keder... Ahvalimi soranım desen, o da yok. Bir ben, bir kâğıt, bir kalem Bir de ahvali belirsiz yalnızlığım. Haa, bir de demlisinden çayım... Elbet bir de sigara yakmak isterdim, Lakin bilirim, sevmezsin sen. Oysa farklı yazmak isterdim her şeyi, Gamdan, kederden, hüsrandan uzak; İçinde umudun olduğu, Şiirlerin nehirler boyunca aktığı, Güneşin baharı müjdelediği, Rüzgarın papatyalardan topladığı Kokun... Ellerim üşüyor, soğuk duvar diplerinde, Cümleler eksik, şiirler boynu bükük. Kim bilir, belki bir başka baharda, Yine bir şiirde gözlerin , gülümser maviliğe . Bir gazete küpüründe okumuştum, Senden bu denli daha naif Söz edilemezdi. Ben, Şiirler yazmaya geldim Kutsal kitaplarda Cennet diye bahsedilen gözlerine... Lâl olmuştum, Bir suskunluk, bir sessizlik Sarmıştı bedenimi. Aklımda sadece tek bir soru: GÖZLERİN HÂNİ?..
Roni Aydin BitikciKayıt Tarihi : 16.11.2026 21:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Yüreğiniz var olsun üstadım ..
TÜM YORUMLAR (1)