Gizem dolu manalar var her anında,
Ne ararsan bulursun her bir yanında…
Evliyası, belalısı, sevdalısı, ülaması, delisi;
Hepsini de bağrında barındırır İstanbul.
Doğa'nın her nimeti, mucizesi boğazı,
İstanbul’da adalar tam bir mozaik,
Kimi muhafazakar, kimi sarhoş, kimi ayık,
Kimi Müslüman kimi Hristiyan-Musevi,
Müzik sesleri, kimi arabesk, kimi mesnevi,
Kimisi yarı açık-saçık, kimisi de kapalı,
Boğazdaki renk türünü bilirsin;
Sensiz gitmem gündüz tatsız orası…
Mevsimi geldi gelirsen görürsün…
Depreşir onulmaz, gönlüm yarası.
Dünya şehri, köyü çok ama köy değil,
Belalı, maganda çok ama sevimsiz değil,
Evliya yatağıdır, hoş görür isyankar değil,
Martıları, Kız Kulesi nostalji, iki kıta İstanbul
Öksüz gibiydi bugün İstambul içi,
Yangın yeri gibiydi, piknik yerleri,
Top oynayan, yola fırlayan, iti-piçi,
Sesini çıkaramazsın bıçak çeker serseri,
Bayramda içi, hafta arası dışı güzel olur İstanbul'un.
Emirgan, Rumell Feneri, Kilyos, Belgrad Ormanları,
İşte Marmara denizinde güneşin batışı;
Büyülü güzellikte bile sahili bom boş…
Bu da gösterir ki, İstanbul’dan kaçışı,
Kalanlar ise ya dert küpü, ya sarhoş.
İşte bunlar atalarımız. halen halkımız,
İşte böyle, bunlardan söğüt salkımız,
Aslını gel inkâr etme, haramzade olma,
İşte bunlardan üremiş üzüm salkımız.
Yörüklerim, türkülerim,
Gazilerim, şehitlerim,
Ana yurdu bekçilerim,
Bunlar benim öykülerim.
İşte Böyle
Abi deyip durma bana, ne olur..
Gönlüm sana abla diyecek yaşta,
Gençliğin gider, ruhun kalır,
Görürsün, senin gönlün hangi yaşta.
Soyu sopu bozuk olan,
Sermayesi yalan, dolan,
Boş atıp da dolu tutan,
Hep el ele, hep kol-kola.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!