Birlikte ağlayıp birlikte gülsek,
Sevda kıymetini ah bilebilsek,
Hayat da, yaşam da nasip be gülüm;
Yanan yürekleri söndürebilsek,
Yeşermesi için cansuyu versek.
Dert ağlatır, aşk söyletir..
Bunun sonucudur bu şaheser.
Ne söylenir, ne denir dememiş,
İçinden geldiğini yazıya dökmüş..
Gerçekler, dertler dile gelince;
İster AGORA Meyhanesi,
Dert ağlatır, aşk söyletir..
Bunun sonucudur bu şaheser.
Ne söylenir, ne denir dememiş,
İçinden geldiğini yazıya dökmüş..
Gerçekler, dertler dile gelince;
Saltanat arabayın tekeri oldum.
Hayat vagonuyun çekeri oldum.
Mecnun’un daha da beteri oldum.
Bozkırda savrulan toza döndürdün.
Hep önce konuşur, sonra düşünür.
Malzemesi yalan, dolan, talan ile;
Avanak doyurucu yemekler pişirir.
Boş laflarla, palavralarla, yalanla,
Gemilere dere, tepe, dağlar aşırır.
Buğulu gözlerle küskün bakışlar,
Çözülmez manası acep ne ola?
Bilmeden kırmışsam ne olur söyle,
Bilinmez kusurum acep ne ola?
Feryadı dillerde değil yüzde gör.
Yüreğin, eriyen yağını gözde gör.
Kederin tükettiği gücü dizde gör.
Yanmışı küle karışmış közde gör.
Lafı-sözü artık uzatmaya gerek yok.
Köy göründü kılavuza gerek yok.
Yurdumuzu bizden almak niyetleri,
Hurafe-cehaletle yıkacaklar direkleri.
Yatağınızı, vatanınızı sevemediğiniz çok belli.
Elbette İnsan sevmediğini yememeli,
Çok zor olmalı insanın;
Yaşadığı ülkesini, insanlarını sevmemesi,
Yatağı, toprağı sevmene seni zorlayamam,
Beni sevmeyeni elbette horlayamam,
Zenginlik fark etmez insan olana.
Dertsiz insan mı var ki sağ olana?
Kimi aşk acısı, kimi ise dert,
Çeker içten içe varsa içinde.
Zaman da acizdir, derman olmakta.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!