Sen heyecanım Şiiri - Alper Tunga 3

Çatık kaşlarıma aldanma...
baştan aşağı,
sınanmış bir hayattan düştüm yamacına,
Sen, sadece seninle değişen iklimime bak
kalbimdeki kışı çözdüm, yüzüme birazda güneş sürdüm,
yaralarıma çiçek isimleri verdim.
renkleri hala kırmızı ama hiçbiri kanamıyor artık
görsen şaşırırsın, hatta belki de şımarırsın.
ne olur sanki, başım göğsünde yaşamama izin versen,
şu dünya dedikleri kuyu birazda beni şımartsın.
...
...
...
Sen, alışıksın belki; tanıyan herkes,
muhakkak sevmiştir seni
hepsi alelacele düşmüştür yollarına
beni yadırgama! Ben öyle dümdüz gelmedim sana...
Ayaklarıma dolanan imkansızlıkları sürükleye sürükleye,
yol değil, yokluk aşıp geldim.
En dikenli yolları bile neşeyle geçtim,
seni sevmek için yaratılmış olmam inancıyla...
varlığımın başka bir anlamı var mıydı,
diye düşünmeden geldim.
sana dair her şey için, senin için...
...
...
...
...
İnsan bu denli sevilince ne yapar, bilmiyorum.
ama sen anlatırsan, dinlerim
kaç dakikaya, kaç ömre sığdığı mühim değil...
kilometrelerce kez dinlerim.
sevilmenin, sana sunduğu nimetlerinden yararlanırım,
sesini duyduğum her gün, yeniden doğarım.
yetinmem belki o kadarıyla,
sınırları senden ibaret bir ülke olurum.
...
...
...
...
sonra, sen bana sorsan mesela;
beni sevmek ne kattı sana?
milyon tane cevap sıralayabilirim, biliyorsun.
içlerinden bir tanesi hariç hiçbiri varmaz anlattığım yere...
o tek cevabın özü şudur ki;
benim, sana anlatacak bir çocukluğum yoktu,
seni sevmek; bana çocukluğumu geri verdi,
beş yaşımı kattın, sen bana
komşunun bahçesinden erik çalarken buldum kendimi
ve hepsini sana getirdim.
beş yaşımın kalbiyle kapındayım beni içeri alsana,
şımarmışlığıma aldanma!
tüm bunlar 'sen' heyecanımdan.
...
...
...
...
ben, anahtarını cebinde taşıdığın bir kapıyım,
yıkarak gelirsin ve dilersen de yakarak...
bu, her zaman böyle ve sonsuza dek böyle kalacak.
ben bir kapıydım, ama ev olmak istedi kalbim sana,
bir sana ihtiyacım var dilersen ve bağışlarsan,

Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 1.10.2026 06:21:00