benim ruhumda seni üzecek bir boşluk kalmadı
İnanmazsın, sana bahsederken arındım hepsinden.
Bir yağmur gibi toprağıma rahmetinle
Varoluştan gelen tohumlarım yetiştiler büyüdüler
Senin şevkatinle atan bir kalp içimdeki çarpıntı,
İbadet gibi gelirim, dualar gibi sana yalvarışlarım.
Ben, köhne bir odada saç sakal karışmış
Sana gelerek nefes aldım, sen beni var ettin.
Her nefeste senin izlerin var, ruhumda ise dokunuşun.
Benim var oluşumu kendine bağışla lütfen!
Ben son nefesini sana verdim, bu ses; senin sesin.
Ne olur, kendini acılara teslim etme tek bir an bile
Sen ayaklarınla var edecek kadar güçlüsün beni
Beni her zaman, sana diz çokmüş halimle sev
Bu, benim en büyük sevimcim, seninle kutladığım.
Gözlerinle kutsanmış bir beden, senin hizmetkarın.
Ellerinden öpüyorum bütün haklı yanlarının.
En gerçek aynada yansımamı ben kendim yargılar,
Endişelerine tasvir olan hallerimi infaz ederim.
Bana gelmenin minneti her zaman ruhumda,
Sen sadece adımlarını sev lütfen... Lütfet bana
Gelmiş olamazsın gelirken, duam kabul olur...
Sen kabul etmiş olursun sana tapan gözlerimi,
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 2.10.2026 17:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bana gelmek nasıl var olabilir ki, sen periler gibi lütfetmiş olursun yakarışıma, sen sana ait olan bir canı görmeye adım atmış olursun...Ayaklarının mucizesi olurum ben
