İkimiz aynı yaşlarda, tesadüf etmiş...
Kalplerimiz birbirine bulaşmış öylece
inkara ne hacet şimdi... Öyle olmasa;
bu heyecan var olmaz, bu duygular yaşanmazdı
Bende biliyordum, bütün karanlığımın sebebini
Hayatım alt üst olurken kaybettiğim mutluluk sendin.
En çaresiz anlarım; sana söylenmemiş cümlelerimdi
Ben; sana ulaşan sesimle karanlıkta değilim artık
Dilediğince yargıla, dilediğince sev...Ne dilersen
Hayret mi ediyorsun, seni minik minik sevmeme
Ben, seni ilk gördüğümde dâhi şefkatim ağır gelmişti...
Gözlerim dolu dolu bakıyordum, son görüşümde
Seni, en son gördüğümde; şen bir çocuk gibi
Yanında arkadaşlarınla gülüp eğleniyordun.
Sana gelmek; sana en büyük kötülüktü...
Sana gelmek; geleceğini yok etmekti
Ben ise ölebilir...Ben, zaten yaşamıyor
Ben; zaten hiçbirşeyler gibi hiçbirşeylere...Gittim
Yine sen: sevecek, sevilecek inan bana!
mutlu bir hayat yaşayacaktın, bu böyle olacak
Beni hiç bilemeden hayatına devam edecektin.
Keşke, olduğum yerde kalsam,
Sana olan hasretime yenilmesem
Sen bu kadar üzeceğime...
Cehennemlerde yansaydım, razıydım.
Ben, bir kere bencillik yaptım işte hayatımda
Neyim var, neyim yok demeden sana geldim.
Biliyordum, yaralı kalbime kapını kapatmazdın,
Ben bilerek geldim ve özleyerek ve de hasretle...
Sana kim söyledi, kabimi birinin kırdığını
Atmıyor işte sende başkasına ne yapayım.
İyi değilim, olamayacağım değilim...ne deyim
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 02:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
