Sıtkı Gökmen Şiirleri

101

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

12 Şubat 1964 tarihinde Antalya'da dünyaya geldi.
Emekli olmuş ve yaşamanı İstanbul'da sürdürmektedir.
Çalışmalarını 'Acemice Birşeyler' adı altında toplamaktadır.

Sıtkı Gökmen

Ağlamak ne zordur bilir misiniz?
Dişlerini sıkıp,
Beliren göz yaşlarınızı silerken ellerinizle.
Bazen toz geçiştirmeleri,
Bazen olmayan soğana yapılan iftiralar.
Nedeni önemli değil ama,

Devamını Oku
Sıtkı Gökmen

Taş dediler bana.
Taştım.
Ama anlamamışım,
Taş ol demişler,
Taş olamadım.
Sadece taştım.

Devamını Oku
Sıtkı Gökmen

Sözün üstünden yıl geçti,
An geldi Attila İlhan öldü.
Söz geldi, an durdu.
Kalp durdu, söz bitti.
Söylem kaldı,
Onur kaldı,

Devamını Oku
Sıtkı Gökmen

Bir gül kadar güzlesin,
Ömürlere bedelsin,
Koklamaya korkarım,
Solacakmış gibisin.

Nazar sana değmesin,

Devamını Oku
Sıtkı Gökmen

Biz pek idik, bir idik.
Paylaşırdık her şeyi,
Karşılıksızdı verdiklerimiz.
Almayı düşünmezdi veren elimiz.
Türk’tük, Kürt’tük, Rum’duk, Ermeni’ydik.
Biz ayrı değil bir bütündük.

Devamını Oku
Sıtkı Gökmen

Yaşamaya çalışıyorum hayatı bir martı kanadında.
Sorgusuz ve kırmadan,
Ama kırılmadan onurumla.
Bilirim ki; hayat küsülmeyecek kadar kısa.
Ne yarın vardı bu günden önce,
Ne dün olacak yarın.

Devamını Oku
Sıtkı Gökmen

Saat gece iki kırk.
Ses yok etrafta.
Uyumakta herkes.
Ağustos böcekleri de gittiler.
Masa üstünde bir köpek.
Siyah tüylü,kara gözlü,

Devamını Oku
Sıtkı Gökmen

Susmasın hiç müzik,
Kapanmasın gökyüzü,
Solmasın hiç bir çiçek.
Sonuna kadar açık,
Hoparlörlerin altında sonsuza kadar uyumak,
Ve rengarenk çiçeklerle yapılmış bir Dünya,

Devamını Oku