Nafile değil mi? senin için bütün yakarışlarım,
Etkiye tepkisiz kalmaktan mecalsiz kaldı kaçışlarım.
Feyk attı yine bana felek,boşa gitti çırpınışlarım.
Elimde bir defterde saklı sana olan tüm haykırışlarım.
Soluduğum hava seninle doluyken kesilmesin nefes alışlarım..
Aşk ince bir çizgiymiş iki kalp arasında,
Bazen takılıp düşersin bir Nehir kıyısında...
Yol biter, iz silinir bir gün elbet,
Kalmaz ardında ne sitem ne hasret.
Gönül razıysa son söz de nettir:
Veda değil bu, sadece niyettir.
Tutarsızlık yorar insanı, bir öyle bir böyle olmaz.
Net olmayan hiç bir şey, kendi yolunu bulmaz...
Tek bir güne sığdırma! öğretmene vefayı.
Uzak yakın demeden odur çeken cefayı...
Anmak, hatırlamak yalnızca vefanın gereği. Ölçülemez hiçbir şey ile Öğretmenin değeri
Oysa içimde fırtınalar kopuyordu, sığınacak liman yoktu !
Kalbim sevgiye o kadar açken , aşk yalnız bana toktu.
Yalnızlığım yakarken içimi, sensizlik bir okadar da soğuktu!
Aynaya baktığımda gördüğüm, kocaman bir çocuktu.
Nefes almaksa aşk dediğin. İhtiyacım derin bir soluktu.
Uğrunda ölünecek bişey varsa eğer o sadece mutluluktu.
sabır ile şükrü harman edip, dayandım güçlüğe. yükledim derdi de tasayı da bir garip otuz üçlüye.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!