Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Dağlarındaki gülleri koklayınca titredi bedenim
Bir feryat gönderdim sana, aşk’a götürür ikimizi
Bir ırmaktı önce, deniz oldu sarıverdi yüreğimizi
Üzüm bağlarından bir içki hazırladık kendimize.

Kimliğimiz ne olursa olsun, yüreğimizde taşıdığımız ne varsa serip güneşe varolmak suç mudur? . Sana yönelmemdeki sebep, aşkı yakalama arzusu bir maddeye ulaşmak isteğimidir, bilmiyorum. Yüreğimdeki yaşan(mamış) lıkların, bedenimi sarsan inanılmaz giz’in bedeli aşk adına yaptığım bir ayin değil midir? ..

İçimde büyürken bekleyişler, en çok sesini özlüyorum
Ağır bir duyguyla kilitleniyor zaman, ağırlaşıyor ruhum
Dağıldım deli bir rüzgârla, şimdi hazin bir unutuluşum
Öfkemin kalaysız kaplarından emsalsiz sular içiyorum.

Yürekleri yangınlara atılan küskün sevdalılar gibiyim

İçimdeki resme adresi meçhul mektuplar yolladım

Hayallerle biçimlenen düğümlerin sevinç tarlalarında
Akışkan bir su sesine karışıyor özlem
Sonsuz düşlerin penceresinden uzaklara bakıyor bir kadın
Umarsız düşünüşlerin yalın ateşlerine gövdesini tutuyor an
Çocuk mutlulukların kayıp ormanlarında akıyor başıboş sular
'Suyun Gövdesindeki Alyanstır Hayaller' diyerek

Suskunluğumuza sarmaşıklar ağarken,
Bir başka bahar yaşıyorum bu mevsim
Görmeden seviyoruz birbirimizi
Görmeden merhabalaşıyoruz seninle.

Ben yaşam acılarını içerken her dem,

Gölgeden duvar mı çekildi gözlerine
Ölümsüz umutlar beslerken yüreğinde
Bütün yoksulluğunu koyup ardına
Yeni baştan kurulabilir mi her şey.

Seviştikçe aydınlığı çoğalan gecedeydik

Tuz buz olmuş bir yaşanmışlık balası içimizde
Yüreğimizin fırçasında ıslak kalmış tutkular
Sarayımızın çevresini kuşatmış ayrık otlar
Mendilimiz kirli, rüzgârımız savruktu yar
Masallarımızın yitik ülkesinde ağlarken çocuklar.

'Korkutmasın seni gövdemin yaraları,
Aşkın, zincirlere, kelepçelere sığmaz
Kafese tıktığın gönül kuşumu sal artık,
Çığlığımı bir duysan, yüreğin kaldırmaz.'

Yorulunca sana koşmaktan, kuşkularımın sesini dinleyip, adını ve anılarını tedirgin savsak düşüncelerle bir pazarda satar, çığlıklarımı dinlerim. Sen, umudunun peşine takılıp, mantığının gölgesinde yürürsün hiç yılmadan. Sen, gözlerine çaldığın kömür karaları, yüreğine bağladığın adak çaputları ile ömrünü harcayan kız! . Bilirmisin, öfkeyle yoğrulduğun gecelerde, acılarının zamansızlığa kafa tuttuğunu. O gecelerin parmak uçlarında ihtiras nöbetlerine tutulup, içtensizlik denizlerinde sırılsıklam, terler içerisinde açarsın gözlerini yeni sabahlara.

Unutulmuşluğa yol alan bütün gemilerin güvertesinde
Her bahar, düşlerin rengi yeniden düşer gönül sularına
Çünkü; kuşların en sevdiği izlencedir köpüklü denizler
Aşk, yürekteki kutsal sudur ve sancısız koklanmaz hüzün

Saatler gidişlerine vurmadan daha
Şu daralmış göğsümü birlikte götür
Bırak temizleme sevda mayınlarını
Bu sancının akıbetini benden sorma