Seçtim Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Aşkın oduna düştüm
Kül oldu fani tenim.
Benlik libasını yırtıp
Hakkın yolunu seçtim

Nefsin zincirin kırdım,
Mânâ bahrine daldım.
Dünya mülkünden geçip
Bir lokma bir hırkayı seçtim.

Aşk imiş canın özünde.
Silinirsin dünya gözünde,
Yürürüm Rabb’ın izinde
Gönlüme sultanı seçtim.

Toprak olacak bu tenim,
Bedenden ayrılınca tinim
Işıklar içinde uyusun diye
Rabb’e giden yolu seçtim.

Deryaya dökülen nehir,
Nasıl desin "ben nehirim"?
Ulu ummandan bir damlayım,
Yolunda tükenmeyi seçtim.

Ne mülk gerek ne de saray,
Faniler içinde evreni de say.
Sonsuzluğun deryasında,
Evreni bir zerre içinde seçtim

Gözümdeki perde kalktı,
Vesvese içimde bir nifaktı.
Kendi serrimden geçince,
Tinime huzur demini seçtim.

Beden fani bir gölgeydi,
Geldi geçti, bir imgeydi.
Asıl olan Sensin ya Rab,
Senin nurlu yolunu seçtim.
2018