Savruk düşler Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Rüzgâra bıraktım kendimi bu gece,
Bir sır gibi unutuluyorum hece hece.
Yelkensiz, dümensiz, büsbütün çıplak,
Sana gelen yol ömrümdeki son durak.

Savruk düşlere yazdım adını,
Bulamadım senden başka tadımı.
Mürekkebim gece, kâğıdım boşluk,
İçimde dinmeyen tatlı sarhoşluk.

Ah, duymadınız mı bu sitemi?
Görmediniz mi çöken matemi?
Çapkın gülüşleri takıp peşime,
Ortak ettim seni her düşüme.

Kökünden sökülmüş çınar gibiyim,
Derin uçurumun tam dibiyim.
Bir aidiyet yok lirik yangında,
Eriyorum aşkın tam şafağında.

Adımlarım belirsiz, rotam puslu,
Bu deli gönlüm hiç olur mu uslu?
Vuslat beklentisi değil bu gidiş,
Sonsuz boşlukta sessiz bir bitiş.

Şimdi bu şarkının son sözlerinde,
Bir yangın bıraktım kül izlerinde.
Havaya savrulan rüzgârla gider,
Bu savruk düşler de bir gün biter.
2020