Yaktı çıra gibi bu günahım,
Yapayalnız kaldı bugün ahım.
Saklayamadı beni bu dağım,
Kırılan dalımdandır budağım.
Dün yaya giderken düştüm kayıp,
Dünyaya kurulmuş düştüm, kayıp.
Ayıp geçmişimi anımsayıp,
Yaşamadığımı anım sayıp.
Sabahtan avluma pus çökerken,
Kapalı avlu mapus, çok erken.
Sert rüzgarlar çatımı sökerken,
Kaplı havlu gibi, kar dökerken.
Sakın destursuz oturma tahta,
O üstün başın sanki matah da.
Yer döşemeleri masif tahta,
Gönül evi kapandı siftahta.
Şair Zegan
Şair ZeganKayıt Tarihi : 17.10.2026 00:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
17.10.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!