Bu kulvarda fazla yürüdüm, koştum
Bazen hüzünlendim, arada coştum;
Yazdım ve paylaştım, çokça okudum,
Yorum yapanlara teşekkür sundum.
Bu bir veda değil, yârenlik olsun
Âdeta kaçmakta kâğıt ve kalem
‘Artık yazma!’ diyor, veriyor elem;
Ben de yazmak için can atmıyorum,
Can atanlarıysa kınamıyorum!
Kâğıda el attım, kalem kaçmakta
Bazen ağlamak istiyorum,
Ağlayamıyorum;
Bazen de gülmek istiyorum,
Gülemiyorum;
Nedenini bilemiyorum!
Dünyaları yiyip doyamıyorsak
Para, mal mülk için hırslanıyorsak
Kefenin cebi yok, az kafa yorsak;
Gözün doyuracak bir avuç toprak!
Kendimize bir an yetemiyorsak
Yürekleri ısıtmak,
Ve dimağları ışıtmak
İçin bir şeyler
Yazmaya çalıştığımın
Bilincindeyim.
Dünyanın ekseni olmadığımı
Söylemeye gerek yok, biliyorum!
Pek fazla sevgiyle dolmadığımı
Biliyorsun, bunu da biliyorum!
Kalbe güneş gibi doğmadığımı
Varla yetinmesini
Kendine yetmesini
Mutlak bilmeli insan
Her ortamda haddini…
İyi dinlemesini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!