Kendini bulunmaz pahalı kumaş
Mı sandın köşene sindin arkadaş!
Değil pamuk, çiçek attığın bir taş
Bile olsa sana kötü laf etmem!
Kendi kendine hep kurgu kurarsın
Kendini pahalı görkemli kumaş
Sanarak kıymeti kendinden menkul
Rolü oynamakla değerin artmaz;
Bunu iyi belle, çok zarar etme!
Arada empati yapmaya çalış
Severim
Etsen de arada biraz fazla naz!
Överim
Almayıp kale o hırsını baz!
Hep gittim dikine, düştüm derine
Çırpındıkça battım çıkmak yerine
Ne idim, ne oldum, çektim ezayı
Kendim ettim, kendim buldum belayı!
Beladan belaya fark vardır elbet
Daha çok okumak, daha çok yazmak
İstesem de artık yapamıyorum;
Çok çalışmak hem de fazla yorulmak
Yüzünden kendimi bulamıyorum!
Genç yaşta hayata atılıp koşmak
Kesinlikle merak etmemekteyim
Adını, sanını, sosyal yapını;
Tahmin edersin ki hiç zor değildir
Öğrenmek, bilmek ve çalmak kapını!
Biraz ilgi, saygı beklemekteyim
A, e, ö, eh, em, er ile şov yapan
Kem küm söylemlerle sözde konuşan
Ikınıp sıkınıp zaman kazanan
Bozuk diksiyonla laf etti sanır!
Yüksek öğrenimi, varsa unvanı
Bela ‘Geliyorum!’ demeden gelir
Havadan nem kapsan sıkıntı verir
Duyarlı olanlar çok iyi bilir
Her zaman uyanık olmak gerekir!
Beladan belaya fark var bilinir
Seviyorsun
Ya da sevmiyorsun;
Ortası olmaz, biliyorsun!
Ağlıyorsun
Ya da ağlamıyorsun;
Dünyanın ekseni olmadığımı
Söylemeye gerek yok, biliyorum!
Pek fazla sevgiyle dolmadığımı
Biliyorsun, bunu da biliyorum!
Kalbe güneş gibi doğmadığımı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!