Yazmakla yazmamak arasındayım
Kâğıtla kalemin darasındayım
Akından vazgeçtim, karasındayım
Kırılmış gönlümün yarasındayım
‘Matrak olsun!’ dedim, oldu mu bilmem!
Tırnağın ağrısa canın orada
Halsizlik, sıkıntı gelir arada
Pek canlı olmak da bazen boşuna
Dertler bizim için, gitsin hoşuna!
Çilelerden kule ördüm orada
Şansını zorladın, haddini aştın
Bendini çiğnedin, sel gibi taştın
Emeğe saygısız davranıp kaçtın
Düşmüşsün bir moka, mis gibi koka!
Aslında zavallı bir yaratıksın
Öğreti, uyarı, biraz da moral
Vermeli her şiir hem de her yazı;
Enerji ve zaman âdeta tuval
Üstünde çalıyor mızrapla sazı!
Çal yorulana dek, yükselsin moral
Ruhun gıdasıdır müzik, diyorlar
Bir lokmada çerez gibi yiyorlar
Cırlak ya da kısık ses veriyorlar
İş yapmış sanarak poz veriyorlar!
Müziksiz bir hayat olmaz, diyorlar
Ne çalarım kimsenin kapısını hem de ne
Yanarım kimselere ateşi dilden özge
Ne dilerim Allah’tan hakkım olmayanı ne
Beklerim kimselerden isterse olsun bilge
Bir hırka, bir lokma çok eskidendi
Eskidendi insan pek yetingendi
Yetingendi çünkü hiç hırs bilmezdi
Bilmezdi, bilse de önemsemezdi.
Önemsemezdi ki acı çekmezdi
Kişi ‘Açım!’ demiş; aş, su vermişler
Yememiş, içmemiş; merak etmişler
‘Beynim aç!’ deyince gülüvermişler
Bilgiden, ilimden nasipsizmişler!
Kişi dara düşmüş; öğüt vermişler
Siyaset vıcık vıcık
Bazıları pek gıcık
Hepsinde amaç çıkar
Elbet vatandaş bıkar!
Modaysa açık saçık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!