en sevdiğim renkti siyah senden önce
çünkü siyahtı beyazın asaleti saklısında
gizlisi kalmadı, suçlusu yüreğim
yerle yeksan oldu ellerimde tutamadığım
sarardı güneşinin sahte gülüşünde
ve ben...
siyah oldum asaletsiz beyazda sararmaya çalışan
aşkında, sarında,
yürüradım, koşaradım, kör akşamların sarhoşluğunda
renklere bulandı sevdam,
lekelendi beyazı gözyaşlarımla
tadını bilmediğin tuzum
her renkte yaktı sarına çalan yalan hayallerimi
ve sen...
üşümedin hiçbir ayazında gözkapaklarımın
ellerin hep uzak, hep yabancıyken sessiz haykırışlarıma
kanadı kırık gecelerimin
uykularıma yetmiyor sahte hayalin
bir sen oluyorum uyurken
bir ben
ölürken her gece sırılsıklam
tanrının cennetinden kovulan
özlemek değil benimkisi
güneşin aya hasreti belki
ya da kimbilir
hiç görmediğin rüyalarda
kana kana seni içmek yokluğunda
en sevdiğim renktin siyahın gizeminde
gökkuşağının nakışlandığı
minik ellerin saflığında
her ilmekte sarını ayıklayan
siyahın kuytuluğunda
Kayıt Tarihi : 12.01.2010 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!