Sanki Hızar Şiiri - Kasım Kobakçı

Her bir şeye kusur bulur,
Elinde kalem hep yazar!
Kendi sanki âlim olur,
Ne görürse hemen bozar.
*
Kendi yazmaz bir tek eser,
Doğramaya karar keser,
Poyraz olur bazen eser,
Kızdıkça da daha azar.
*
Bilen yoktur hiç aslını,
Kesmek ister hep faslını,
Bulmaz işin esasını,
Güzel işe hemen kızar.
*
Yüzü gülmez, çatıktır kaş,
İçi dolu bitmez telaş,
Her kelamı sanki savaş,
Sözleriyle kuyu kazar.
*
Yoktur asla anlayanı,
Boşa geçer her bir anı,
Yakmak ister dört bir yanı,
Kin ve nefret ondan sızar.
*
Elbette ki çok bilecek,
Sanki her şey düzelecek,
Kendi bakıp hep gülecek,
Boyu da hep göğe uzar.
*
Sanat nedir ona sen sor,
Beğendirmek gerçekten zor,
Yüreğinde sönmeyen kor,
Her yer ona büyük pazar.
*
Hiçbir zaman hatır sormaz,
Kendisini asla yormaz,
Emek vermez, yıkar durmaz,
Gözü değer, eder nazar.
*
Ona göre herkes cahil,
Kendi olmuş bakın ehil,
Gemi batar, uzak sahil,
Dertten insan olur bizar.
*
Anlamaz hiç tatlı dilden,
Farkı yoktur soluk gülden,
Çok şey uçar gider elden,
Kesip biçer sanki hızar.