Sanki Düğün Şiiri - Kasım Kobakçı

Sabahın ilk nuruyla aydınlanırken cihan,
Şarkılar mırıldanır sokaklarında bugün.
Kaybolur neşe ile dert dediğin o yalan,
Herkesin yüreğinde kurulur sanki düğün.
*
Gidenler geri gelmez, takvimler akar gider,
Bir yaprak daha düşer, ömürden yakar gider,
Aynada gülen yüzüm, maziye bakar gider,
Ne garip bir bilmece, nefes aldığım bugün.
*
Bir yanda kahkahalar, çınlatırken her yanı,
Bir yanda çaresizlik, sızlatır gizli canı,
Ecel görünmez ama, dolaşır durur kanı,
Yaşamakla ölmenin, karıştığı sır bugün.
*
Koşturmaca bitmiyor, telaşlı adımlarla,
Selamlaşır insanlar, o sahte tadımlarla,
Mutluluk aranıyor, kısacık yudumlarla,
Biten tükenen ömre, koca bir şahit bugün.
*
Güneş tepeye varıp, gölgeler kısalınca,
İnsan kendi içine, usulcacık dalınca,
Yarınlar meçhul iken, dünden ibret alınca,
Hem geçmişim saklıdır, hem geleceğim bugün.
*
Masal gibi başladı, koca şehirde sabah,
Kimi hamd ile kalktı, kimi çekiyor bir ah,
Dertliye derman arar, şu yollardaki seyyah,
Herkesin defterine, yeni bir satır bugün.
*
Ne garip şu fani dil, bitmez hiç nefesimiz,
Bir gün gelip susacak, bülbül olan sesimiz,
Toprağın sinesinde, daralır kafesimiz,
Belki de o visale, en yakın olan bugün.
*
Lirik bir türkü gibi, dillerde çalıp biten,
Nükteli bir söz ile, hatıralarda yiten,
Yalnızlık perdesini, yavaşça çekip iten,
Yeniden doğduğum an, o muhteşem an bugün.