Küçükken;
Rüzgarın, insanların nefeslerinin toplanmasıyla oluştugunu sanardım! .
İşte böyle çocukça sanmalarım vardı hep! ..
Sana sana büyüdüm ben...
Sana geldigimde;
Beni bekliyor olacagını sana sana avundum...
Sana avundum..
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta