Günahım yığın yığın, sandık sandık,
Fanî dünyada daldık, hep aldandık.
Bu ışıltılı hayat bitmez sandık,
Uyma hiç yalancı dosta, ahbaba.
Dün gençtin, bak artık bugün yaşlandın,
Ne istersen sen hep O’ndan iste;
O’nun hikmetinden olmaz sual.
Hatırla yokuşta hem inişte;
Bazen sonra verir, bazen derhal.
Kâinat zerre O’nun, şems O’nun;
Eskiden yoktu bu kadar masraf,
Hep nefse uyduk; eyvah, aldandık.
Kimseye değer vermiyor sarraf,
Karnemiz zayıf, sınıfta kaldık.
Çalışsaydık kolaydı imtihan,
Düştük bizler de ahir zamana,
Kurtarmaz hiç kimse; baba, ana...
Durma sen de sarıl bu Kur’an’a,
Duanla yalvar sen yana yana.
Hep zarardayım, yok hiçbir kârım,
Nasıl düştük, böyle günaha, hataya?
Kara bulutlar çöktü güzel Hatay'a...
Çıkış yok karanlıktan, belki haftaya.
Rabbim, ne olur... Sen, sen acı bizlere!
Yolda kaldı, bu gecede son kafile,
Düştüm bilinmez bir hayalin peşine,
Topladım huzuru, verdim bunca emek.
Herkes davrandı nasıl gelirse işine,
Zamanında boşuna çok çekmişim kürek.
Ağlayıp durdum giden bütün dostlara,
Kazan
Şu nefis kepçedir, dünyada kazan.
Kepçene helâl doldur, helâl kazan.
Kimseye güvenme, en sevdiğine bile...
En sonunda dosttur, mezarını kazan.
Su ateş söndürmez her zaman,
Mecliste az konuş, çok dinle,
Bazen iç yanar, çıkmaz duman.
Has dost yürüsün hep seninle.
Eserden belli olur kişi,
Dere tepe yol onun, her ses bizi yollar ona,
Yaklaşmaktayız işte, her nefeste mutlu sona.
Davası yüce olan Hak erleri metin ola,
Yolumuz “Bahr-i Hak” diyenler hemen çıksın yola.
Kul olabilmek Ona, işte sana küçük bir sır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!