Ne nasibin var sevdadan,
Elin çekmedin kavgadan;
Medet umarsan kargadan,
Dedim: “Sonun böyle olur.”
Güzel yaratmış Yaradan,
Ne karanlık, ne yaman, böyle bir gece...
Ne kelime anlatır bunu, ne hece.
Her nefesi, her anı, sonsuz işkence...
Rabbim, ne olur... Sen, sen acı bizlere!
Ateş düştü her bir eve, her ocağa,
Boşa çekmişsin, bunca zaman kürek.
Hesabı var, yaptığının bilerek.
Hayat geçmez, boş verip hep gülerek.
Kokusu çokça başkadır evladın.
Baba, dede olunca bir gün adın,
Hep besmele ile başla söze,
Zor işleri almalısın göze.
Yardım et güçsüze, çaresize,
Yoksa yarı yolda tıkanırsın.
Büyük sözü dinle, nasihat tut,
Gönlümden düştü, durdu çehrem;
Kayboldu yoklukta bin parça.
Bütün rüyalarım hep mahrem,
Herkese inandım ben safça.
Saman çöpünden korkuluğum,
Toplumda ne ar kaldı, ne edep,
Bozulduysa arama bir sebep,
Ölümü de komşuya attık hep,
Affet bizi aşkına Habîbin.
Sahibisin ezelin, ebedin,
Tanırsan O’nu, olursun sultan,
Dil zikrinde olsun, ismini an.
Âşık ol derdine, tek O’na yan,
Derman O’nda; çile gelse, dayan.
Hayır işle, alet olma şerre;
Rahmet deryası boldur,
Sende gönlünü doldur.
El aç hep gecelerde,
Bekle, sen... bir gün olur.
İste, verecek elbet!
Senden dilemiş duanı,
Bir görsen rahmet her yanı;
İstemez geri kalmanı.
Meyveler senin, dal senin,
Arılar senin, bal senin;
Cennet treninde güzelce giderken,
Nefis istasyonunda indik erken.
Ruhumuz ağladı, beden gülerken,
Rabbim, akıbetimizi hayr eyle.
Kantarın topuzunu biz kaçırdık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!