Lalezarım Şiiri - Sami Demirkol

Bin sevabım örtmez bir kusurumu,

Hak aşkına yanan mâha enzarım.

Kendime sordum cevapsız sorumu,

Dosttan başkasına geçmez ki nazım.

Zamanın süpürgesi çok geniştir,

Amellerimizi süpürür bir bir.

Sonra bellidir hangisinde var kir,

Ben hâl-i pür melâlimden bizarım.

Ağlar durur hülyalarım vakitsiz,

Yanar çarmıhta sevdalarım sessiz.

Kavgada hep rüyalarım kimsesiz,

Soldu bu gönül bahçem,lalezarım.

Nefessiz kaldım sonsuz bir yoklukta,

Tükendim hep, boğuldum ilk solukta.

Umutsuz kin akıyor bin olukta,

Kimsesiz kalmış şimdiden mezarım.

-Samimi