Değirmen gibidir zaman dediğin
Oluktan düşünce çark edemezsin
Döndürür başını sonsuza değin
Ömrünü öğütür fark edemezsin.
Geçerken art arda baharlar, kışlar
Bizi bize kırdıran devranı yıkışımız
Defterini dürmeden nasıl olacak, nasıl?
Dört bir yanı kuşatan sarmaldan çıkışımız
Biz el ele vermeden nasıl olacak, nasıl?
Kuyruk acıları var ta ezelden bu yana
Uçacak dersiniz ama çakılır
Günbegün parayı pul edersiniz.
Umumun umudu bire takılır
Aslanı çakala kul edersiniz.
Diyarda alaya alarak aklı
Çoklarından farklı değil anlarsın sen hâlimi
Kabuğunda can kavuran ünsüz taban diyelim
Suyum kesik göğüm dargın esirgiyor yelini
Köklerinden koparılmış cansız fidan diyelim
Adım Şaban namım deli böyle bilir bilenler
Bir sabahtı sevda zırhım yarıldı
Mal varlığım tespit ile derildi
His merkezim zapt oldu serildi
Gönlüm rehin kaldı ye’dieminde
Bu nasıl sevmektir can pahasına
hatırlarsan göğümüz bir demiştim
unutmuşum
……………….yerimiz de bir demeyi
ordasın biliyorum
en sevecen halinle koynuna sardığın
Gözlerine baka baka söylenen
Yalanlardan usanmadın mı gönül?
Bunca zaman diyarında soylanan
Talanlardan usanmadın mı gönül?
El emeği, alın teri, göz nuru
Sen gönül dünyamda güneşim, ayım
Rüzgârım, bulutum, yağmurum, karım
Ebedî semaya gerilen yayım
Yeşeren toprağım, kışım, baharım.
Mutluluk umutla sürer dalında
Nazarında kıvılcımlar parladı
İçerimde döndü nâra gözlerin.
Pazarında esarete zorladı
Bilemedim hangi ara gözlerin.
Bir bakışta aklı baştan alarak
Gözünde büyütme bit kadar ama
Yedi sülalene yeter bu soysuz!
Başında bu varken düşman arama
Covit davınından beter bu soysuz.
Ganere it gibi kapında ürer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!