09.05.1985 / istanbul
Bazı insanları silmek kayıp değil, yükten kurtulmaktır,
Sen ömrünü verirsin, onların işi huzurunu bozmaktır.
Alttan alma artık kimseyi, sabrın da bir sınırı var;
Kırıldığın yerden kır ki, anlasınlar dünya kaç bucaktır.
Seni kaybetmekten korkmayanın varlığı için savaşma,
Sen sustukça kendini kusursuz sananlara kapılma.
Senin o asil nezaketini zayıflık bildi o cahiller;
Bırak ne sanırlarsa sansınlar, sen yolundan şaşma.
Zor gününde yanında durup o yükü omuzlamayanın,
Güzel gününde gölgesine bile sakın izin verme sakın.
Unutma; yalnızlığın o başı dik, o asil ve derin huzuru,
Ucuz konforundan çok daha iyidir sahte kalabalıkların.
Kayıt Tarihi : 10.11.2026 22:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!